Verschillen

Ik ben mijn zonnehoed vergeten dus ik moet een nieuwe hebben. Moeilijk te vinden in Hohoe. Op straat verwijzen ze me naar de markt, maar daar zeggen ze dat ik bij het busstation moet zijn. Bij het busstation proberen een paar opdringerige gasten uit Niger me een pet aan te smeren. De laatste hoed is namelijk nét verkocht. Geef ons ton numeró de téléphone. Nee, ik wil geen pet, je ne parle pas Francais en ik hoef ook geen vrienden met jullie te worden, dank u. Ik loop door langs de hoofdstraat. Een stuk verderop heeft een man zes bestofte zonnehoeden op een rek hangen. Ik neem er eentje van het rek en nog voordat ik hem goed en wel op m’n hoofd heb valt de verkoper achterover vanwege mijn oogverblindende schoonheid. Ik lach hem uit en probeer rustig een paar andere. Na een rondje afdingen worden we het eens en loop ik toch tevreden weg met de eerste.

Eens per week ben ik in Hohoe voor mijn vrije dag. Ik check mijn mail, doe wat kleine inkopen en slenter rond, genietend van de relatieve anonimiteit. Voor ik terugga naar Mempeasem lees ik nog rustig de Daily Graphic onder het genot van een cola. (In Mempeasem is namelijk geen krant te krijgen.) De krant koop ik op straat, voor de cola ga ik naar het charmante winkeltje van meneer Gakpo. Als ik aankom zet hij als altijd een stoel neer in de schaduw voor de winkel. ‘Mr. Mark, woezo kekekeke! A cold coke?’ We wisselen begroetingen uit; hij vraagt hoe het gaat met de taalstudie en ik hoe het staat met de winkel. Dan verdiep ik me in mijn krantje en drink ik mijn koude cola. Het voelt lekker decadent na een week in Mempeasem. Westerse genoegens!

Terug in Mempeasem start ik de laptop op om nog wat opnamen te analyseren. Een oud heertje, zwaar leunend op zijn wandelstok, komt het erf opgeschuifeld. Het is Tete Koku van hiernaast. Ik bied hem een zitplaats op de veranda en geef hem een glas water; we wikkelen de begroetingen af. We hebben een eenvoudig gesprek in het Siwu. Hij vraagt naar mijn land van herkomst. Ik leg uit dat Nederland zo plat is als een dubbeltje; geen bergen zoals hier. Bossen dan? Een beetje, zeg ik; maar het mag geen naam hebben. En wilde dieren? Niet echt, geen grote in ieder geval. Antilopes? Nee. Maar jagen de mannen dan niet? Nee. Wat? Hebben ze eigenlijk wel geweren? (Iedere man heeft hier een geweer.) Nee, die zijn verboden bij ons. Ongelooflijk, geen geweren? Dan moet het wel heel vredig zijn. Dus de mannen gaan er nooit op uit om ruzie te zoeken? Nouja, alleen als er een voetbalwedstrijd is. Dan gaan ze op de vuist. O ja, dat begreep hij wel.

Ik kijk om me heen om te zien wat er nog meer anders is. Mijn blik valt op de vuurplaats. ‘We koken ook niet op open vuur,’ zeg ik. ‘Dat zal wel,’ zegt hij, ‘jullie hebben natuurlijk geen brandhout.’ Zo had ik het nog nooit bekeken. ‘En hoe is het weer daar eigenlijk?’ ‘Koud’, zeg ik. Aha, yululululu. Schijnt de zon überhaupt wel eens? Ja, dat gebeurt soms wel ja. Maar het regent zeker veel in Nederland? Inderdaad. Regent het kporokporo (miezer) en dzoadzoadzoa (pijpestelen)? Jazeker, de regen komt in Nederland in alle soorten en maten. We hebben zelfs hagel. ‘Ah, hagel,’ zegt ‘ie, ‘hagel die gbràgbràgbrà neerstriemt?’ Precies, die, bevestig ik. Het is interessant hoe hij ideofonen gebruikt om er zeker van te zijn dat we het over hetzelfde hebben.

Tete Koku gaat weer op huis aan. Kofi begint zo aan het eten, maar eerst komt hij me een portie rijpe ananas brengen. Gekregen van de buren. Ik leun achterover in mijn stoel terwijl de ananas wegsmelt op mijn tong en geniet van het uitzicht op de bergen. Hmm, Ghanese genoegens zijn ook lang niet gek.

Dit bericht is geplaatst in Zomer 2008 met de tags , . Bookmark de permalink.

Één reactie op Verschillen

  1. reacties schreef:

    Jenneke, 25 juli 2008

    Hmmm, meelezen met jouw verhalen is ook lang niet gek! Leve het evenwicht!

    Gijske, 25 juli 2008

    Ik zou best op deze warme middag wat (westerse) genoegens met je willen delen, als koude cola drinken, bergbeklimmen en nog veel meer!

    Liefs.

    mark, 25 juli 2008

    Was je maar hier, lieverd! Of ik bij jou in het mooie Nijmegen!

    Pieter, 25 juli 2008

    Mark, leuk om je berichten te lezen. Inderdaad meegenieten. Ook wij voelen ons af en toe decadent vanuit Roemenie waar we nu onder de zigeuners werken: Met open vuur, en rijpe watermeloenen…

    Maarten, 26 juli 2008

    Mark, het is me een genoegen je ervaringen te lezen!

    Allard, 26 juli 2008

    Wij zijn net terug uit Afrika (egypte).

    Wat bescheiden… waarschijnlijk zag je er echt goed uit met die hoed!

    Maar veel succes met alles.

    Aukje-Tjitske, 31 juli 2008

    Hoi Mark,

    Fijn te horen hoe het met je gaat!! Je schrijft nog steeds hele boeiende verhalen. Ik zie je al rondlopen in Hohoe…Vanuit Moskou wens ik je het allerbeste toe! Geniet van de verschillende genoegens!!

    Connie, 1 augustus 2008

    Krijgen we nog een foto te zien van jouw oogverblindende schoonheid ? Geniet vooral maar van de Ghanese genoegens, want die hebben we hier niet!

Reageren?

Je e-mail adres zal niet gepubliceerd worden Verplichte velden zijn gemarkeerd met een *